Μέσα στη γενικότερη κινητικότητα στον τομέα των ακινήτων από το 2019, η χρήση προϊόντων αλουμινίου αυξήθηκε. Στον τομέα όμως των παραδοσιακών οικισμών ή κτισμάτων , υπάρχει μια τάση που θεωρεί ότι η χρήση αυτών των προϊόντων είναι ‘’ασύμβατη’’ με την παραδοσιακή όψη κατοικιών ή άλλων κτιρίων. Όμως, όπως θα δούμε παρακάτω αυτό δεν ισχύει απολύτως και ο τομέας της ‘’παράδοσης’’ μπορεί να γίνει ένα ακόμη τμήμα της αγοράς για το αλουμίνιο και τα προϊόντα του.
Γενικά, η πορεία του κατασκευαστικού τομέα στην Ευρώπη καταγράφεται αισιόδοξη τα τελευταία χρόνια σύμφωνα με τη Στατιστική Έκθεση του FIEC 2025. Στην Ελλάδα ειδικότερα, σημειώθηκε αύξουσα πορεία στα ποσοστά των κατασκευαστικών έργων και οι σχετικές επενδύσεις καταλάμβαναν όλο και μεγαλύτερο μέρος του ΑΕΠ της τα τελευταία 5 έτη. Παρ’ όλα αυτά, και συγκριτικά με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, η Ελλάδα βρίσκεται ακόμα σε χαμηλά επίπεδα ενώ οι νομοθετικές αλλαγές, που επηρεάζουν τη δυναμική του κατασκευαστικού της κλάδου, μάλλον αποτρέπουν την εξισορρόπηση αυτήν δημιουργώντας επιπλέον ένα πιθανό κλίμα στασιμότητας για το 2025.
Παρά τις σύγχρονες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η εγχώρια κατασκευαστική βιομηχανία, μετά την κρίση, και αναλύοντας τις επιχειρηματικές διεξόδους που δίνονται σε σχετικούς κλάδους, όπως αυτόν της βιοτεχνίας αλουμινίου και σιδήρου, φαίνεται πως υπάρχουν ζητήματα τα οποία δεν επιτρέπουν στην Ελλάδα να ακολουθήσει τις διεθνείς τάσεις και να προαχθεί στις διεθνείς μετρήσεις.
Ήδη το ΙΟΒΕ προειδοποιεί για τους κινδύνους που προμηνύει ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός στις κατοικίες, κυρίως μετά την απότομη μείωση στα ποσοστά έκδοσης αδειών οικοδόμησης από το πρώτο κιόλας τρίμηνο του έτους. Το ζήτημα εδώ είναι ότι ο ΝΟΚ αποτελεί ένα νέο πρόσθετο νομικό πρόβλημα, αλλά όχι το μοναδικό που κρατάει πίσω την ανάπτυξη του κλάδου.
Για παράδειγμα, η αυστηρή νομοθεσία περί όψεων στους παραδοσιακούς οικισμούς της χώρας δυσχεραίνει την ζωή των κατοίκων που επιδιώκουν την εξοικονόμηση ενέργειας και χρημάτων. Είναι επίσης γεγονός ότι παγκοσμίως επικρατούν οι τάσεις της βιωσιμότητας και ψηφιοποίησης των συστημάτων, τάσεις που συμβάλλουν στην πρακτικότητα της καθημερινότητας και στο σεβασμό προς το περιβάλλον, τάσεις που δεν εξυπηρετεί πλέον η αυστηρή/απόλυτη χρήση ξύλου στα κουφώματα. Για να παραμείνουν οι παραδοσιακοί οικισμοί ανθεκτικοί και λειτουργικοί σήμερα, θα ήταν χρήσιμο να συμβαδίσουν με πρακτικές λύσεις που ήδη υφίστανται, είναι φιλικές προς το περιβάλλον και που δεν αλλοιώνουν τα χαρακτηριστικά τους, όπως οι εναλλακτικές που προσφέρει το αλουμίνιο.
Δεν αποτελούν λίγα τα παραδείγματα ανακαίνισης κτιρίων όπου τα παραδοσιακά ξύλινα κουφώματα αντικαταστάθηκαν από πιστές αντιγραφές αλουμινίων χωρίς να επηρεαστεί η αισθητική του κτίσματος, όπως π.χ. στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου 1 στα 5 σπίτια χτίστηκε πριν το 1919 και οι φθορές των κουφωμάτων είναι ανεπανόρθωτες. Από την άλλη, αρκετοί αρχιτέκτονες υιοθετούν την άποψη ότι τα κουφώματα αλουμινίου όταν τοποθετούνται με τον κατάλληλο τρόπο, δύνανται να σεβαστούν το αρχιτεκτονικό ύφος του κτίσματος και ταυτόχρονα να συμβάλλουν στην ανάγκη για βιωσιμότητα και τεχνολογική αναβάθμιση. Ως ιδανική λύση κρίνουν συγκεκριμένα τα λεπτά κουφώματα αλουμινίου με ξύλινο φινίρισμα και υψηλή θερμομονωτική απόδοση ώστε το αποτέλεσμα να είναι αισθητικά ίδιο αλλά και πρακτικά λειτουργικό.
Στη χώρα μας δυστυχώς ενδημεί η πολύπλοκη νομοθεσία η οποία αποτρέπει τους κατοίκους να ανακαινίσουν ή να οικοδομήσουν τα σπίτια τους σε ορισμένες περιοχές και οι επιπτώσεις είναι ξεκάθαρες όταν δεν προωθούνται νέες λειτουργικές κατασκευαστικές δυνατότητες που θα αναβάθμιζαν την ποιότητα ζωής και τις επιδόσεις του κλάδου στη χώρα.
Πιθανόν θα άξιζε ο κλάδος να προβεί σε μια επιστημονική διερεύνηση των επιπτώσεων της ‘’αυστηρής’’ αλλά συχνά αντιφατικής νομοθεσίας, με στόχο να αναδειχθεί εντονότερα το ζήτημα αυτό σε μια περίοδο που η δυναμική του τομέα απειλείται σε στασιμότητα.
• Λυδία Τσιούπρου
Αναλυτής “to the point”
