Goldman Sachs: Οι δύο όψεις από τους δασμούς σε Χάλυβα – Αλουμίνιο, θα πληγεί η βιομηχανία των ΗΠΑ

Goldman Sachs
Print Friendly, PDF & Email

Με την επιβολή γενικών δασμών σε όλες τις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου, ο μεγαλύτερος αντίκτυπος  καταγράφεται σε Καναδά, Μεξικό και ΕΕ, ενώ μειώνεται για στην Κίνα και τη Ρωσία – Αξιοσημείωτη η σιωπή της Κίνας η οποία ανέμενε δασμούς 53% χάλυβα και 23% στο αλουμίνιο.

Στην δημιουργία αγοράς μετάλλων δύο ταχυτήτων θα οδηγήσει σύμφωνα με την Goldman Sachs η επιβολή  δρακόντειων, όπως τους χαρακτηρίζει, δασμών σε χάλυβα και αλουμίνιο από τις ΗΠΑ.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Trump ανακοίνωσε (αλλά δεν υπέγραψε νόμο) την απάντησή του στις προτάσεις του υπουργού Εμπορίου Ross για τους δασμούς σε χάλυβα και αλουμίνιο, ύψους 25% και 10% αντίστοιχα, που θα επιβάλλονται σε όλες τις εισαγωγές από όλες τις χώρες.

Σύμφωνα με την Goldman Sachs επιλέγοντας τους δασμούς ως μέτρα, που είναι ακόμη πιο δρακόντεια από εκείνα που πρότεινε ο Ross, ο Πρόεδρος πιθανότατα δημιούργησε μια αγορά μετάλλων δύο ταχυτήτων, των ΗΠΑ έναντι του υπόλοιπου κόσμου και δημιούργησε πολιτικές τριβές με βασικούς συμμάχους των ΗΠΑ.

Παράλληλα η ανάλυση καταλήγει ότι η ευρεία παραγωγική βάση στον κλάδο του αλουμινίου δεν ωφελείται.

Από τις τρεις επιλογές που παρέθεσε ο Ross, η αγορά ανέμενε ότι ο πρόεδρος θα είχε επιλέξει αυστηρούς δασμούς με στόχο την Κίνα, τη Ρωσία και άλλους με 53% στον χάλυβα και 23% στο αλουμίνιο, απαλλάσσοντας τους παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ και θέτοντας μόνο ποσοστώσεις.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο νόμος που εισήγαγε τους δασμούς ήταν το άρθρο 232 του νόμου για την επέκταση του εμπορίου που δεν απαιτεί συμμετοχή του ΠΟΕ και επικεντρώνεται σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας που ενδέχεται να προκύψουν από ελλείψεις μετάλλων στην εγχώρια παραγωγή μετάλλων.

Ο λόγος για τον οποίο αυτές οι πολιτικές είναι πιθανό να δημιουργήσουν μια αγορά μετάλλων δύο επιπέδων είναι ότι όλες οι ποιότητες μετάλλων δεν παράγονται εξίσου.

Σύμφωνα με την Goldman Sachs οι σύμμαχοι των ΗΠΑ παράγουν πολλές ποιότητα χάλυβα με προστιθέμενη αξία που η σημερινή ικανότητα των ΗΠΑ δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως χωρίς σημαντική αύξηση των επενδύσεων και δεδομένου του υψηλού επιπέδου πολιτικής και αβεβαιότητας ως προς τη ζήτηση, δεν παρέχεται η οικονομική διασφάλιση για τέτοιου είδους επενδύσεις.

Ως αποτέλεσμα, οι ΗΠΑ θα καταλήξουν απλώς στην επιβολή δασμών για εισαγόμενο μέταλλο υψηλότερης ποιότητας από συμμάχους των ΗΠΑ, ακόμη και αν το ποσό ήταν το ίδιο ή κάτω από την ποσόστωση (η οποία καθορίστηκε ως το επίπεδο των 2017 εισαγωγών).

Αν οι τιμές αφορούσαν μη συμμάχους των ΗΠΑ που αντιπροσωπεύουν το 47% των αμερικανικών εισαγωγών χάλυβα και το 21% των εισαγωγών αλουμινίου, οι παγκόσμιες αγορές θα μπορούσαν να προσαρμοστούν.

Τελικά οι στοχευμένοι δασμοί θα δημιουργούσαν ως επί το πλείστον μια ανακατανομή των εμπορικών ροών, με μια μέτρια και προσωρινή άνοδο των τιμών των μετάλλων των ΗΠΑ μέχρις ότου η αμερικανική παραγωγή προσαρμοστεί κατάλληλα για να αντισταθμίσει τις στοχευμένες εισαγωγές.

Παρόλο που η κυβέρνηση έχει ανοίξει «παράθυρο» για εξαιρέσεις στην αγορά, επαναλαμβάνει ότι καμία χώρα δεν θα απαλλαγεί από το φόρο, πράγμα που θα δημιουργήσει πραγματικές οικονομικές και πολιτικές διαταραχές.

Στον τομέα του χάλυβα, ενώ η συνολική χρήση της παραγωγικής ικανότητας ανερχόταν σε 76,5% το Φεβρουάριο, το μεγαλύτερο μέρος της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας είναι σε μακρά προϊόντα χρησιμοποιούμενα στις κατασκευές και όχι σε προϊόντα για τις βιομηχανίες.

Έτσι, η εισαγωγή των δασμών θα οδηγήσει πιθανότατα σε μικρότερο έλλειμμα του εμπορίου σε μακρά προϊόντα (οι καθαρές εισαγωγές σωλήνων, σωλήνων και ράβδων ανέρχονται σήμερα σε 11 εκατομμύρια τόνους), αφήνοντας το αποτέλεσμα στις άλλες κατηγορίες προϊόντων να παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητο, εκτός αν οι παραγωγοί στις ΗΠΑ  αναβαθμίσουν, μετατρέψουν ή και επεκτείνουν την τρέχουσα χωρητικότητα του κλιβάνου που παράγει χάλυβα υψηλότερης ποιότητας.

Τα περιθώρια ανά τόνο με δασμό 25% μπορεί να είναι αρκετά υψηλά για να δικαιολογήσουν τέτοιες επενδύσεις, αλλά η Goldman Sachs εκτιμά επίσης ότι η αβεβαιότητα σχετικά με τη διάρκεια των δασμών και τον αντίκτυπο του υψηλότερου κόστους χάλυβα στη μεταγενέστερη ζήτηση ενδέχεται να αποθαρρύνει μια τέτοια κίνηση.

Επιπλέον, η αύξηση της εγχώριας παραγωγής απαιτεί μεγαλύτερους όγκους χαλυβουργικών πρώτων υλών.

Οι ΗΠΑ είναι καθαρός εξαγωγέας θραυσμάτων χάλυβα, αλλά οι μίνι μύλοι μπορούν επίσης να απαιτήσουν και άλλες εισροές, όπως ο θερμός μπρικετοποιημένος σίδηρος (HBI) που θα έπρεπε είτε να εισαχθεί είτε να παραχθεί εσωτερικά, απαιτώντας περαιτέρω επενδύσεις.

Σύμφωνα με την τράπεζα οι επενδύσεις στη χαλυβουργική ικανότητα των ΗΠΑ που προκύπτουν από τους δασμούς ενδέχεται να επικεντρωθούν σε έργα με μικρές περιόδους απόσβεσης.
Ως αποτέλεσμα, οι ΗΠΑ ενδέχεται να μην είναι σε θέση να κλείσουν πλήρως την τρέχουσα αναντιστοιχία στους τύπους προϊόντων, αφήνοντας περιθώρια για συνέχιση των εισαγωγών, οι οποίες στο περιθώριο θα δημιουργήσουν πιθανώς μια παγκόσμια αγορά χάλυβα δύο ταχυτήτων.

Η αγορά αλουμινίου

Ενώ ο τομέας πρωτογενούς αλουμινίου έχει συρρικνωθεί σοβαρά τα τελευταία χρόνια, οι ΗΠΑ παράγουν σήμερα μόλις το 1,2% του αργιλίου παγκοσμίως, είναι στην πραγματικότητα ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ημικατεργασμένων προϊόντων αλουμινίου μετά την Κίνα.

Εκτός από την «ανάντη vs κατάντη» ( upsream vs downstream) υπάρχει επίσης μια σημαντική ετερογένεια στον κατάντη τομέα.

Για παράδειγμα, τα στοιχεία της έρευνας  σύμφωνα με την τράπεζα δείχνουν ότι το ποσοστό χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας είναι 99% για τους κατασκευαστές πλακών αλουμινίου, αλλά μόνο το 41% για τους παραγωγούς σωλήνων.

Τα στοιχεία για το εμπόριο δείχνουν επίσης ότι οι ΗΠΑ είναι καθαρός εισαγωγέας πλακών, συρμάτων και φύλλων αλουμινίου, αλλά στην πραγματικότητα καθαρός εξαγωγέας σωλήνων από αλουμίνιο.

Με δεδομένες αυτές τις διαφορές, μια γενική επιβολή δασμών πιθανόν να παράγει πολύ πιο σημαντική πίεση τιμών για ορισμένα προϊόντα σε σύγκριση με άλλα.

Όλα αυτά υποδηλώνουν ότι ενδέχεται να χρειαστούν εξαιρέσεις για ορισμένους εξειδικευμένους χάλυβες και προϊόντα αλουμινίου για να αποφευχθεί η υπερβολική πίεση ανόδου των τιμών.

Εντούτοις, εξαιρέσεις εξειδικευμένων προϊόντων μπορούν να αποδυναμώσουν τον αντίκτυπο αυτών των δασμών ανοίγοντας την πόρτα για την εισαγωγή μετάλλων «μεταμφιεσμένα» σε εξειδικευμένα προϊόντα.

Οι αμερικανικές εταιρείες έχουν 164 εκκρεμείς παραγγελίες αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικού δασμού επί του εισαγόμενου χάλυβα.

Ωστόσο, οι παραγωγοί και οι εξαγωγείς συχνά βρίσκουν τρόπους διεξόδου, επειδή είναι συγκεκριμένοι για ορισμένα προϊόντα από ορισμένες χώρες.

Ως αποτέλεσμα, η δυνατότητα εξαιρέσεων θα μπορούσε να περιορίσει τις αυξήσεις των τιμών στις ΗΠΑ και να κάνει τους Αμερικανούς παραγωγούς λιγότερο πρόθυμους να επεκτείνουν την παραγωγή τους.

Από οικονομική άποψη, μια αγορά δύο επιπέδων καταστρέφει τελικά τις βιομηχανίες κατάντη των ΗΠΑ που καταναλώνουν αυτά τα μέταλλα, καθώς δημιουργεί ένα άνισο πεδίο για τις αμερικανικές βιομηχανίες που αντιμετωπίζουν υψηλότερες τιμές μετάλλων.

Ενώ ορισμένες κατάντη βιομηχανίες μπορεί να είναι εντατικοί χρήστες χάλυβα ή αλουμινίου, αν μπορούν να προσθέσουν μεγάλη αξία σε αυτά τα υλικά (δημιουργώντας ένα μεγάλο πλεόνασμα) τότε θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να απορροφήσουν υψηλότερο κόστος του χάλυβα  ή και του αλουμινίου χωρίς να διαταράσσεται η παραγωγή ή να επιβληθούν σημαντικές αυξήσεις στις τιμές παραγωγής.

Αντίθετα, αν ένας κλάδος παραγωγής είναι εντατικός χρήστης αυτών των μετάλλων και έχει περιορισμένα περιθώρια κέρδους, τότε οι όγκοι και οι τιμές παραγωγής πρέπει να αναπροσαρμοστούν γρήγορα.

Για να εκτιμήσει αυτές τις πιθανές επιπτώσεις, η Goldman Sachs χρησιμοποίησε  έναν υπολογισμό με βάση τις «άμεσες απαιτήσεις» από τους πίνακες εισόδου-εξόδου της βιομηχανίας των ΗΠΑ.

Η ανάλυση αυτή υποδεικνύει τρεις πιθανές ευπαθείς βιομηχανίες των μεταγενέστερων βιομηχανικών κλάδων:

    • εξαρτήματα αυτοκινήτων και ρυμουλκούμενων (χάλυβα και αλουμίνιο)
    • μεταποιητική βιομηχανία (αλουμίνιο) και, σε μικρότερο βαθμό
    • παραγωγή αναψυκτικών (αλουμίνιο)

Ενώ ορισμένοι κατασκευαστές δομικών και αρχιτεκτονικών χαλύβων εμφανίζονται επίσης ευάλωτοι, ορισμένες από τις εκροές τους είναι πιθανόν να είναι αρκετά κοντά στο ακατέργαστο μέταλλο και επηρεάζονται από τους νέους δασμούς (αν και με το κόστος της περαιτέρω απαιτούμενης μεγαλύτερης προσαρμογής κατάντη).

Οι ισορροπίες

Από πολιτική άποψη, οι προσδοκίες αφορούσαν ένα ειδικό φόρο για την Κίνα και την Ρωσία που «ενσωματώνει» τα αντίποινα από την Κίνα, δεδομένης της μεγάλης εισαγωγής σόγιας από τις ΗΠΑ.

Η Κίνα ξεκίνησε ήδη τον Φεβρουάριο έρευνες για αντιντάμπινγκ και επιδοτήσεις σχετικά με τις αμερικανικές εξαγωγές σόγιας δύο εβδομάδες μετά την επιβολή δασμών από τις ΗΠΑ στους ηλιακούς συλλέκτες και τα πλυντήρια ρούχων.

Ωστόσο, με την επιβολή γενικών δασμών σε όλες τις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου, ο μεγαλύτερος οικονομικός αντίκτυπος σε  Καναδά, Μεξικό και ΕΕ, μειώνει ειρωνικά τον οικονομικό αντίκτυπο στην Κίνα και τη Ρωσία.

Αξιοσημείωτη είναι η  μέχρι στιγμής σιωπή της Κίνας (ανέμενε δασμούς 53% χάλυβα και 23% στο αλουμίνιο).

Συχνά λέγεται ότι οι εμπορικές διαφορές είναι πιο συμβολικές από τις οικονομικές, οπότε δεν είναι τυχαίο ότι τα προτεινόμενα αντίποινα της ΕΕ είναι οι  μοτοσυκλέτες Harley-Davidson από το Ουισκόνσιν (πατρίδα του εκπροσώπου Paul Ryan), το ουίσκι bourbon από το Κεντάκι ( από όπου προέρχεται ο επικεφαλής της πλειοψηφίας Mitch McConnell) και τζιν Levi από την Καλιφόρνια (επικεφαλής της μειοψηφίας Nancy Pelosi).

Και με τις πολιτείες – κλειδιά κυρίως στις κεντροδυτικές ΗΠΑ Midwest, τα αντίποινα στις εξαγωγές καλλιεργειών στις ΗΠΑ θα θα είναι η απάντηση στους δασμούς.

Όταν ο Πρόεδρος Obama επέβαλε δασμούς για τα κινεζικά ελαστικά το 2009, το Πεκίνο απάντησε με δασμούς στα πόδια κοτόπουλου.

Μια τέτοια απάντηση, αν ακολουθηθεί και από άλλες χώρες, θα μειώσει πιθανώς το εμπορικό πλεόνασμα των ΗΠΑ ύψους 21 δισεκατομμυρίων δολαρίων που παράγεται από τη γεωργία.

Πέραν των σπόρων σόγιας, συζητήθηκαν επίσης ενδεχόμενες εμπορικές αντιποίνων κατά των εξαγωγών χοιρινού κρέατος στις ΗΠΑ (σύμφωνα με το Reuters), ενώ άλλες χώρες ενδεχομένως στοχεύουν σε αμερικανικά γαλακτοκομικά προϊόντα, αμύγδαλα, βατόμουρα, μήλα, βόειο κρέας, χοιρινό κρέας και κρασί σύμφωνα με το WSJ.

Από τις συζητήσεις για το εμπόριο και τους δασμούς απουσίασαν οι  κεφαλαιακές εισροές.

Η ανακύκλωση των «εμπορικών δολαρίων» από τους εταίρους των ΗΠΑ που είναι καθαροί αποταμιευτές αποτελεί κρίσιμο μέρος των παγκόσμιων κεφαλαιακών εισροών και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη, δημιουργώντας μόχλευση και πιστωτική ανάπτυξη.

Επειδή αυτοί οι εμπορικοί εταίροι είναι μεγάλοι μέτοχοι αμερικανικών δημόσιων ταμείων, αναφέρεται συχνά ότι μπορεί να αντιδράσουν ασκώντας ντάμπινγκ στις αμερικανικές κινητές αξίες τη στιγμή που το αμερικανικό ταμείο θα πρέπει να έχει αυξημένη πρόσβαση στις παγκόσμιες κεφαλαιαγορές.

Εάν υλοποιηθεί, η μείωση των κρατικών διαθεσίμων των ΗΠΑ μπορεί να ενισχύσει τη ζήτηση για χρυσό.

Οι τιμές του εμπορίου και των βασικών προϊόντων ανέκαμψαν το 2017, την στιγμή που οι παγκόσμιες αποταμιεύσεις είχαν αρχίσει να αυξάνονται και πάλι για πρώτη φορά από το 2014.

Και αυτή η άνοδος οφειλόταν κυρίως στην Κίνα, τη Ρωσία και τη Σαουδική Αραβία τις τρεις χώρες που προώθησαν τις περικοπές στην παραγωγή commodity που οδήγησαν στην άνοδο των τιμών όλων των βασικών προϊόντων.

Δεδομένου ότι η υπερβολική αυτή αποταμίευση προωθεί την οικονομική ανάπτυξη μέσω της δημιουργίας πιστώσεων, η επιβράδυνση του εμπορίου έχει πολύ μεγαλύτερη επίπτωση στην ανάπτυξη από ό, τι το απλό εμπόριο.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των δασμών

Οι δασμοί ενισχύουν την πηθωριστική πίεση που έχει ήδη ξεκινήσει παγκοσμίως. Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωριστούν οι διαφορές μεταξύ των πολιτικών επαναπροσανατολισμού που ακολουθεί η κινεζική κυβέρνηση έναντι του εμπορικού προστατευτισμού που υποστηρίζει η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση.

Για την Κίνα, η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και το υψηλό χρέος στον άνθρακα και τον χάλυβα προκάλεσαν μεγάλες απώλειες σε αυτές τις βιομηχανίες, οι οποίες με τη σειρά τους βλάπτουν την αποπληρωμή των των δανείων και τον τραπεζικά χαρτοφυλάκια.

Με το κλείσιμο των υπερβάλλουσών δυνατοτήτων, η Κίνα κατέστη περισσότερο ανταγωνιστική με λιγότερα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στους παραγωγούς άνθρακα και χάλυβα.

Αντίθετα, οι φόροι εισαγωγής καθιστούν τις ΗΠΑ λιγότερο ανταγωνιστικές αυξάνοντας τις τιμές των πρώτων υλών.

Ενώ οι παραγωγοί των ανώτερων κερδίζουν, τα οφέλη είναι μικρά σε σχέση με τις κατάντη βιομηχανίες (κατώτερων προιόντων). Για παράδειγμα, μόνο 28.000 εργαζόμενοι απασχολούνται στην παραγωγή αλουμινίου στις ΗΠΑ, ενώ ένα ευρύ φάσμα βιομηχανιών που καταναλώνει αλουμίνιο, από τα αυτοκίνητα μέχρι τις κατασκευές και από τη συσκευασία έως το ηλεκτρικό δίκτυο θα πληγούν.

Οι βιομηχανίες που είναι καθαροί καταναλωτές χάλυβα και αλουμινίου στις ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τώρα μειονεκτήματα κόστους σε σχέση με τους διεθνείς ανταγωνιστές τους, ειδικά σε μια εποχή όπου η αγορά εργασίας είναι σφιχτή.

Αυτή είναι η ειρωνεία του τμήματος 232 καταλήγει στην έκθεση της η Goldman Sachs: ένας φόρος που προορίζεται να στηρίξει τη βιομηχανία των ΗΠΑ μπορεί να καταλήξει σε αύξηση των περιθωρίων κέρδους και των επενδύσεων για ένα μικρό υποσύνολο παραγωγών αφήνοντας ταυτόχρονα την ευρύτερη οικονομία σε μειονεκτική θέση μέσω υψηλότερου κόστους

Πηγή: worldenergynews.gr

Απάντηση