Η ομιλία που αναπτύχθηκε από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου (EEA) Γιώργο Μεντζελόπουλο στο 10ο Συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Αλουμινίου – Σιδήρου που πραγματοποιήθηκε 15-17 Μαΐου 2026 στην πόλη των Ιωαννίνων, στο Hotel du Lac.
• Σάββατο 16 Μαΐου 2026 • Πρωϊνός Κύκλος
• Ενότητα: Εξελίξεις και Προκλήσεις στον Κλάδο του Αλουμινίου
Αγαπητές-αγαπητοί κκ. Σύνεδροι,
Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση. Μιλάμε σήμερα ως άνθρωποι της παραγωγής και της αγοράς—άνθρωποι που δεν ζουν επαγγελματικά με συνθήματα, αλλά με παραγγελίες, συμβόλαια, προδιαγραφές, χρόνους παράδοσης και προσήλωση στο κόστος.
Ο κλάδος μας λοιπόν, που περιλαμβάνει τόσο μεγάλες βιομηχανίες όσο και πάρα πολλές μικρές και μεσαίες βιοτεχνίες, εξελίχθηκε ραγδαία, γιγαντώθηκε, βίωσε τη δεκαετή κρίση της χώρας και τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα.
Δεν έπαψε ποτέ να μάχεται για μεγαλύτερη εξωστρέφεια, καινοτόμες ιδέες, νέα προϊόντα και νέες αγορές, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους ή ίσως τον σημαντικότερο της εθνικής μας οικονομίας.
Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το 2025, επιβεβαιώνουν τα ανωτέρω και αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο τη συμβολή μας στην Εθνική Οικονομία:
- η αξία των συνολικών εξαγωγών της χώρας μειώθηκε κατά 5,8% σε σχέση με το 2024,
- η αξία των εξαγωγών του κλάδου του αλουμινίου σημείωσαν αύξηση κατά 8,7% σε σχέση με το 2024.
- η αξία των εξαγωγών των προϊόντων αλουμινίου αντιπροσωπεύει το 6,1% περίπου της αξίας των συνολικών εξαγωγών της χώρας.
Ο κλάδος, κατατάσσεται ως:
- Ο 1ος πιο εξαγωγικός κλάδος της χώρας ( μετά τα πετρελαιοειδή) με αξία εξαγωγών 2.873 εκατ.€ περίπου, και
- Ο 3ος με το καλύτερο εμπορικό ισοζύγιο που πλησιάζει τα 930 εκατ.€ .
Εκτιμήσεις για την ζήτηση αλουμινίου
Όπως γνωρίζετε οι περισσότεροι, το αλουμίνιο έχει πολύ χαρακτηριστικές ιδιότητες και αυτός είναι ο λόγος για το ευρύ φάσμα εφαρμογών του για καθημερινή χρήση. Η αντοχή του στη διάβρωση, η απλή επεξεργασία, το χαμηλό κόστος συντήρησης και το μικρό βάρος σε σύγκριση με άλλα μέταλλα, το καθιστούν ένα ιδιαίτερα χρήσιμο υλικό. Η δυνατότητά του να ανακυκλώνεται απεριόριστες φορές χωρίς να αλλοιώνονται οι ιδιότητές του είναι ένας πρόσθετος παράγοντας που έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο να είναι το αλουμίνιο ένα ευρέως δημοφιλές βιώσιμο υλικό.
Για τους παραπάνω λόγους υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση προϊόντων αλουμινίου στη διεθνή αγορά σε τομείς όπως οι μεταφορές, τα κτίρια και η συσκευασία. Εκτιμάται ότι η παγκόσμια ζήτηση αλουμινίου θα αυξηθεί σημαντικά σε πάνω από 100 εκατομμύρια τόνους έως το 2030.
Στη χώρα μας η κύρια χρήση του αλουμινίου είναι ως σύγχρονο δομικό υλικό, που αποτελεί και το αντικείμενο συζήτησης στο σημερινό συνέδριο.
Οι ελληνικές εταιρείες έχουν επενδύσει και συνεχίζουν να επενδύουν στα αρχιτεκτονικά συστήματα αλουμινίου ή στα προϊόντα επικαλύψεων (bond), με διεθνή σήματα ποιότητας τόσο για τα συστήματα αυτά καθαυτά όσο και για την επιφανειακή επεξεργασία.
Τα τελευταία χρόνια η οικοδομική δραστηριότητα στη χώρα μας είναι αυξημένη λόγω των μεγάλων αναπτυξιακών έργων, τις επενδύσεις στον τουριστικό τομέα (ξενοδοχειακές μονάδες και τουριστικές κατοικίες) και στα κτίρια γραφείων.
Επιπλέον το αλουμίνιο αποτελεί την καλύτερη επιλογή για την βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων και την εξοικονόμηση ενέργειας και τα προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης του κτιριακού αποθέματος της χώρας, είτε ιδιωτικού, είτε δημόσιου, αποτελούν για τον κλάδο σημείο αναφοράς και ευκαιρία.
Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: Το αλουμίνιο—ιδίως για τις κατασκευές—είναι εθνικό παραγωγικό κεφάλαιο. Δεν είναι μόνο εμπόρευμα. Είναι βιομηχανία, τεχνογνωσία, εξαγωγική δύναμη και θέσεις εργασίας. Επομένως, η συζήτηση δεν μπορεί να είναι “τεχνική”. Είναι στρατηγική και πολιτική εφαρμογής. Γιατί η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας μας είναι ζήτημα οικονομικής ασφάλειας της χώρας.
Η νέα πραγματικότητα: ρίσκο, ενέργεια, εφοδιαστική αλυσίδα
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν είναι ένα μακρινό γεγονός. Είναι ένας καταλύτης που επηρεάζει την καθημερινή λειτουργία του κλάδου μας: από την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών μέχρι τις τιμές ενέργειας, από τη διαθεσιμότητα πρώτων υλών μέχρι το κόστος συμμόρφωσης και χρηματοδότησης.
Η παραγωγή αλουμινίου στις χώρες του Κόλπου (GCC) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της παγκόσμιας αγοράς, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 9% της παγκόσμιας προσφοράς, λόγω του χαμηλού ενεργειακού κόστους.
Οι ζημιές σε μονάδες λόγω επιθέσεων και η αναγκαστική μείωση της παραγωγής έχει ως αποτέλεσμα το έλλειμαστην αγορά με αύξηση των τιμών πρώτων υλών και ενέργειας και προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Η μείωση της παραγωγής, οφείλεται κυρίως στους ακόλουθους παράγοντες:
- Έλλειψη πρώτων Υλών
- Έλλειψη Β’ Υλών, απαραίτητων για την παραγωγή, που δεν μπορούν να φθάσουν, λόγο αποκλεισμού, στις βιομηχανίες
- Ζημιές στις εγκαταστάσεις από τις επιθέσεις, πολλές εκ των οποίον απαιτούν μεγάλο χρονικό διάστημα για να επανέλθουν στα προ της επίθεσης επίπεδα λειτουργίας, και φυσικά
- Στο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ που καθιστούν ουσιαστικά αδύνατες τις θαλάσσιες μεταφορές στην περιοχή, μεταφορές που δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να υποκατασταθούν από Οδικές μεταφορές για σύνδεση με άλλα λιμάνια
Το τελευταίο, σε συνδυασμό με την απειλή στη διέλευση μέσω Σουέζ έχουν ήδη αλλάξει τη γεωγραφία του παγκόσμιου εμπορίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταγράφει ότι ΜΟΝΟ η παράκαμψη μέσω Ακρωτηρίου Καλής Ελπίδας αυξάνει τον χρόνο διαδρομής Ασίας–Ευρώπης κατά 10 έως 14 ημέρες.
Τι σημαίνουν αυτά για εμάς, πρακτικά;
- Αναζήτηση νέων προμηθευτών για την κάλυψη των ελλείψεων που προκύπτουν
- Οι ελλείψεις, δεν είναι μόνο ποσοτικές, είναι ειδικά προϊοντικές. Συγκεκριμένες κατηγορίες δεν μπορούν εύκολα να υποκατασταθούν
- Μεγαλύτεροι χρόνοι παράδοσης ⇒ μεγαλύτερα αποθέματα ⇒ Αύξηση του κεφαλαίου κίνησης.
- Ακριβότερη ασφάλιση και καύσιμα ⇒ υψηλότερα ναύλα.
- Περισσότερη αβεβαιότητα ⇒ δυσκολία στα συμβόλαια ⇒ μεταβλητότητα τιμών.
- Και σαν συνολικό αποτέλεσμα, σημαντική αύξηση των τιμών
Σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις, αν είχαμε αύριο μια λύση όλων των θεμάτων και άνοιγμα των στενών, οι αγορές θα χρειαζόταν 12-18 μήνες για να μπορέσουν να αποκατασταθούν πλήρως και να επανέλθουν στα δεδομένα της προ πολέμου κατάστασης
Μηχανισμός Συνοριακής Προσαρμογής άνθρακα ( CBAM). Οι επιχειρήσεις του κλάδου εντάσσονται στον μηχανισμό και με την πλήρη εφαρμογή του από 1.1.2026 αντιμετωπίζουν αύξηση του κόστους παραγωγής από τη σταδιακή κατάργηση της δωρεάν κατανομής εκπομπών ενώ οι επιπτώσεις στις τρίτες χώρες θα είναι αμελητέες.
Τι σημαίνει αυτό για τους κατασκευαστές και τη μεταποίηση;
Σημαίνει ότι η Ευρώπη βάζει τιμή άνθρακα στο σύνορο. Σωστό ως αρχή. Αλλά εδώ είναι το κρίσιμο πολιτικό σημείο:
Αν ο CBAM δεν εφαρμοστεί με τρόπο που να προστατεύει τη μεταποίηση και τα προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, θα τιμωρήσει την ευρωπαϊκή—και ελληνική—βιομηχανία που ήδη πληρώνει υψηλό ενεργειακό κόστος.
Στο συνέδριο αυτό, πρέπει να το πούμε καθαρά: Δεν γίνεται να ζητάς ανταγωνιστικότητα, εξαγωγές, θέσεις εργασίας—και ταυτόχρονα να φορτώνεις κόστος χωρίς να κλείνεις τα “παράθυρα” της αγοράς. Δυστυχώς όμως δεν είμαστε μόνοι μας. Όλες οι αποφάσεις ρυθμίζονται Κεντρικά στην ΕΕ και έχουμε σύμμαχο την Πολιτεία στην προσπάθεια αυτή αλλά δεν αρκεί
Γι’ αυτό ως Ελληνική Ένωση Αλουμινίου ζητάμε:
- CBAM με αντικίνητρα για την παρακάμψη των προβλέψεων: Ο CBAM όπως είναι διαμορφωμένος σήμερα έχει κενά που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οι ανταγωνιστές μας. Χρειαζόμαστε ισχυρά μέτρα κατά της καταστρατήγησης ιδιαίτερα μετά την απλούστευση του Μηχανισμού, όπου για τους εισαγωγείς ποσοτήτων έως 50 τόννους προβλέπεται η απαλλαγή τους από τις υποχρεώσεις του CBAM, για να προστατεύσουμε την ανταγωνιστικότητά μας. Το όριο αυτό, είναι πολύ μεγάλο και εύκολα μπορεί να καταστρατηγηθεί από τους εισαγωγείς
Η απαγόρευση/περιορισμός ρωσικού πρωτογενούς αλουμινίου.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε στο πλαίσιο του 16ου πακέτου κυρώσεων ότι περιλαμβάνεται άμεση απαγόρευση εισαγωγών ρωσικού primary aluminium, με μηχανισμό ποσόστωσης 275.000 τόνων για 12 μήνες, ώστε να υπάρξει “ομαλή μετάβαση” για τις επιχειρήσεις. Η εισαγωγή των 275.000 τόνων έχει ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο 2026.
Εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς:
- Οι κυρώσεις είναι πολιτική επιλογή και σε αυτό δεν έχουμε κανένα λόγο και το αποδεχόμαστε πλήρως φυσικά.
- Το κόστος τους όμως δεν πρέπει να το πληρώνει μονομερώς η ευρωπαϊκή—και κατά συνέπεια η ελληνική—μεταποίηση.
Αν αφαιρείται προσφορά από την αγορά, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται το κόστος συμμόρφωσης (CBAM) και πιέζεται η εφοδιαστική αλυσίδα (Πόλεμος, Ορμούζ, Σουέζ/Ερυθρά), τότε η Ευρώπη κινδυνεύει να βρεθεί με μειωμένη βιομηχανική αυτάρκεια σε στρατηγικό υλικό. Και φυσικά, δεν αναφέρομαι στη Ρωσία, αλλά στις πολιτικές που πρέπει να εφαρμοστούν για να διασφαλιστεί η αυτάρκεια και το κόστος.
Εδώ η βιομηχανία προειδοποιεί για “παράθυρα” όπου ρωσικό μέταλλο μπορεί να επανέρχεται ως ημιέτοιμο μέσω τρίτων χωρών—θέμα που θέλει αυστηρή παρακολούθηση και έλεγχο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα χώρας ουδέτερης προς τις κυρώσεις αποτελεί η γείτονα Τουρκία. Στην πράξη, το ρωσικό αλουμίνιο εισέρχεται στην αγορά της ΕΕ σε κάθε μορφή ουσιαστικά, σε μειωμένες τιμές, υπονομεύοντας την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων της ΕΕ και προκαλώντας ουσιώδη ζημία στους ευρωπαίους παραγωγούς
Θέσπιση μέτρων για προστασία scrap αλουμινίου ( δασμός στις εξαγωγές)
Η παραγωγή αλουμινίου απαιτεί σημαντική κατανάλωση ενέργειας. Γι’ αυτό και ο κλάδος μας είναι από τους πρώτος που αισθάνεται τις γεωπολιτικές δονήσεις.
Και εδώ θέλω να βάλω αριθμούς στο τραπέζι:
Η Διεθνής Ένωση Αλουμινίου (International Aluminium Institute) υπολογίζει ότι η πρωτογενής παραγωγή αλουμινίου απαιτεί περίπου 186 GJ/τόνο (Gigajoule ανά τόνο ) (mine‑to‑cast house), ενώ η παραγωγή από ανακύκλωση περίπου 8,3 GJ/τόνο, δηλαδή εξοικονόμηση 95,5%.
Και στο CO₂; Η ίδια πηγή αναφέρει ότι το αποτύπωμα της πρωτογενούς παραγωγής είναι περίπου 15,1 t CO₂e (ισοδύναμο διοξειδίου του άνθρακα)/τόνο, ενώ για την ανακύκλωση περίπου 0,52 t CO₂e/τόνο (gate‑to‑gate).
Αυτό δεν είναι “πράσινη ρητορική”. Είναι βιομηχανική στρατηγική. Όταν η ανακύκλωση απαιτεί 95,5% λιγότερη ενέργεια και παράγει πάνω από 90% λιγότερο CO₂, τότε το scrap δεν είναι “απόβλητο”. Είναι εθνικός πόρος.
Το πιο “καυτό” σημείο για το 2026–2030 είναι το scrap.
Η European Aluminium—σε επίσημο position paper—αναφέρει ότι η ΕΕ είναι καθαρός εξαγωγέας scrap αλουμινίου από το 2002 και ότι μόνο το 2023 εξήγαγε περίπου 1,2 εκατομμύρια τόνους scrap αλουμινίου (HS 7602). Στο ίδιο κείμενο τονίζεται ότι οι εξαγωγές scrap είναι, στην ουσία, “εξαγωγές ενέργειας και σπάνιων δευτερογενών πρώτων υλών”.
Και εδώ γεννάται το ερώτημα: Πώς γίνεται η Ευρώπη, που δηλώνει ότι θέλει “πράσινη βιομηχανία”, να αφήνει να φεύγει από τα σύνορά της το υλικό που εξοικονομεί 95,5% ενέργεια σε σχέση με το πρωτογενές;
Η ίδια η European Aluminium υπενθυμίζει ότι οι ευρωπαϊκοί δείκτες ανακύκλωσης είναι ήδη πολύ υψηλοί σε βασικούς κλάδους: >90% σε αυτοκίνητο και κτίρια και 75% στα κουτάκια.
Άρα έχουμε δυνατότητα. Αυτό που λείπει είναι πολιτική απόφαση να κρατήσουμε τον πόρο “εντός Ευρώπης”—και, ειδικά, να χτίσουμε αλυσίδες αξίας “εντός Ελλάδας”.
Εδώ μπαίνει και το εθνικό πρόσημο: Η Ελλάδα—ως παραγωγός και μεταποιητής, δεν πρέπει να είναι απλός “παρατηρητής” των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Πρέπει να είναι πρωταγωνιστής στη συζήτηση για τα μέτρα κατά της “διαρροής scrap”. Εμείς ως Ελληνική Ένωση Αλουμινίου, είμαστε παρόν: Συμμετέχουμε ενεργά στα Ευρωπαϊκά όργανα και προωθούμε συστηματικά τις θέσεις μας και σε αυτό το θέμα και με τη στήριξη της πολιτείας.
Η ΕΕ, από το φθινόπωρο του 2025, ξεκίνησε σύστημα επιτήρησης για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τις ροές scrap και επεξεργάζεται μέτρα για να σταματήσει η “φυγή” σκραπ αλουμινίου σε τρίτες χώρες, χωρίς να επιβάλλεται ολική απαγόρευση.
Έως σήμερα πάντως δεν έχουν ανακοινωθεί μέτρα που είναι απαραίτητα για την αποκατάσταση των συνθηκών δίκαιου ανταγωνισμού, την προστασία της ευρωπαϊκής κυκλικής οικονομίας και την επίτευξη των στρατηγικών βιομηχανικών και κλιματικών στόχων της ΕΕ.
Συμφωνίες Ελεύθερου Εμπορίου με διάφορες χώρες (Ινδία, Ινδονησία, Μαλαισία κλπ)
Ο Ελληνικός κλάδος αλουμινίου υποστηρίζει να εξαιρεθεί το αλουμίνιο από την απελευθέρωση των δασμών στις Συμφωνίες με την Ινδία, Ινδονησία, Μαλαισία κλπ.
Η βιομηχανία αλουμινίου βρίσκεται ήδη υπό πίεση από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και τους σαρωτικούς δασμούς. Η ελεύθερη πρόσβαση της αγοράς σε χώρες πλούσιες σε αλουμίνιο θα απειλούσε περαιτέρω τους Ευρωπαίους παραγωγούς και θα συνέβαλε στην αποβιομηχάνιση και την αυξημένη εξάρτηση από τις εισαγωγές.
Προκλήσεις σε Εθνικό Επίπεδο: Σε εθνικό επίπεδο οι επιχειρήσεις του κλάδου αντιμετωπίζουν προβλήματα χαμηλής ανταγωνιστικότητας επειδή το επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα μας, παρά τις μεταρρυθμίσεις που έχουν ήδη υλοποιηθεί, δεν είναι αρκετά φιλικό προς τις επιχειρήσεις.
Η γραφειοκρατία και η αναποτελεσματικότητα σε ορισμένους τομείς της δημόσιας διοίκησης, η ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης, η αδειοδότηση των μεταποιητικών επιχειρήσεων, η έλλειψη υποδομών στην περιφέρεια για την εξυπηρέτηση των αναγκών της τοπικής βιομηχανίας αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
Επιπλέον ο κλάδος αντιμετωπίζει υψηλό κόστος ενέργειας, δυσκολία ανεύρεσης κατάλληλων εργαζομένων για την κάλυψη των αναγκών των επιχειρήσεων καθώς και ένα κανονιστικό ευρωπαϊκό πλαίσιο πολύ απαιτητικό (π.χ. Κανονισμός Δομικών Προϊόντων, Οικολογικό Σχεδιασμό Βιώσιμων Προϊόντων, Ενεργειακή απόδοση κτιρίων, Βέλτιστες Τεχνικές στην επιφανειακή κατεργασία μετάλλων, κλπ.).
Νέο πρόγραμμα ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ
Ο οδικός χάρτης για την εξοικονόμηση ενέργειας στον κτιριακό τομέα προβλέπει την ανάθεση της υλοποίησης των προγραμμάτων τύπου «Εξοικονομώ» αποκλειστικά ή κατά προτεραιότητα σε παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας ή σχήματα τύπου ESCO (Εταιρίες Ενεργειακών Υπηρεσιών) χωρίς καμία επιδότηση και προγράμματα «Εξοικονομώ» με επιδοτήσεις (όπως αυτά που έχουν τρέξει έως τώρα) που απευθύνονται σε ενεργειακά ευάλωτα νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Το νέο πρόγραμμα «Εξοικονομώ» με επιδότηση για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, έχει χωριστεί σε δύο επιμέρους προγράμματα: Το πρώτο αφορά Αντλίες Θερμότητας και Ηλιακούς Θερμοσίφωνες και το δεύτερο, το γνωστό «Εξοικονομώ»
Θέση της ΕΕΑ είναι ότι η εξοικονόμηση ενέργειας, επιτυγχάνεται όταν οι παρεμβάσεις στο κέλυφος του κτιρίου (π.χ. μόνωση, αντικατάσταση κουφωμάτων κλπ.) συνδυάζονται με την αναβάθμιση των συστημάτων θέρμανσης / ψύξης και έτσι πρότεινε στο Υπουργείο
- Τη δημιουργία ενός Ενιαίου, Ολοκληρωμένου προγράμματος «Εξοικονομώ» για τα Ευάλωτα Νοικοκυριά, που θα αντιμετωπίζει την ενεργειακή αναβάθμιση ως ένα αδιαίρετο σύνολο, ικανοποιώντας την αρχή της εξοικονόμησης ενέργειας, ή εναλλακτικά
- Την Ένταξη της αντικατάστασης κουφωμάτων ως ενεργειακή παρέμβαση και στο πρόγραμμα για τις αντλίες / ηλιακούς
Επιπλέον η ΕΕΑ προτείνει μεταξύ άλλων να επανενταχθούν τα ανώτατα όρια επιλέξιμων δαπανών ανά κατηγορία δαπάνης, υλικού, τυπολογίας κουφώματος και ενεργειακών χαρακτηριστικών όπως ίσχυε σε προηγούμενα προγράμματα.
Εποπτεία/Έλεγχος αγοράς και πάταξη αθέμιτου ανταγωνισμού:
Ο κλάδος αντιμετωπίζει αθέμιτο ανταγωνισμό από την εισαγωγή και διακίνηση προϊόντων αλουμινίου (ημιέτοιμα αλλά και τελικά κουφώματα) από όμορες χώρες τα οποία είτε
- είναι χωρίς την σήμανση CE
- ή/και χωρίς τα προβλεπόμενα φορολογικά δικαιολογητικά/παραστατικά
- το απλό παραστατικό εξαγωγής σε χώρα της ΕΕ , σημαίνει πώληση χωρίς ΦΠΑ. Η εγκατάσταση από συνεργεία χωρίς άδεια και καταβολή ενσήμων ΙΚΑ, μειωμένο κόστος για τον λήπτη της υπηρεσίας και ποιο ανταγωνιστική πώληση συνολικά.
Ο αθέμιτος αυτός ανταγωνισμός επηρεάζει όλους τους φορείς του κλάδου και βεβαίως το Ελληνικό δημόσιο λόγω της μη είσπραξης ΦΠΑ και ασφαλιστικών εισφορών. Η εποπτεία και ο έλεγχος της αγοράς πρέπει να λειτουργεί σε μόνιμη βάση τόσο για τα εγχώρια παραγόμενα προϊόντα όσο και για αυτά που διακινούνται από όμορες χώρες.
Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί πρέπει να γίνουν αυστηρότεροι, τακτικότεροι και «εξυπνότεροι» χρησιμοποιώντας τις τεχνολογίες
Ποιότητα – Εκπαίδευση – Πιστοποίηση:
Η ΕΕΑ δίνει έμφαση εδώ και χρόνια στην Ποιότητα με πρωτοβουλίες στην πιστοποίηση των αρχιτεκτονικών Συστημάτων Αλουμινίου από κοινοποιημένους φορείς, της ηλεκτροστατικής βαφή και της ανοδίωσης.
Επειδή την τελική εικόνα του αλουμινίου στον καταναλωτή την δίνει ο επαγγελματίας αλουμινοκατασκευαστής δηλαδή εσείς, και σε συνεργασία πάντοτε με τους άλλους φορείς του κλάδου, δημιουργήσαμε Σχήμα Πιστοποίησης για τον Τεχνίτη Κατασκευής και Εγκατάστασης Αρχιτεκτονικών Συστημάτων Αλουμινίου για πόρτες , παράθυρα και εξώφυλλα.
Σήμερα, η ΕΕΑ ΑΜΚΕ ως Φορέας Πιστοποίησης Προσώπων διαπιστευμένος από το ΕΣΥΔ έχει πιστοποιήσει 157 κατασκευαστές.
Στόχος της ΕΕΑ είναι το όφελος των τελικών καταναλωτών και η συνεργασία με την πολιτεία για την ύπαρξη των σωστών προδιαγραφών για τα τελικά προϊόντα και την αναγνώριση των πιστοποιημένων επαγγελματιών.
Κυρίες και κύριοι,
Η ελληνική βιομηχανία αλουμινίου και οι κατασκευαστές της χώρας έχουν αποδείξει αντοχή. Όμως η αντοχή δεν είναι άπειρη.
Σήμερα, με πόλεμο στη Μέση Ανατολή, με θαλάσσιες διαδρομές που αλλάζουν και με ανατροπές στην ενέργεια και στο εμπόριο, δεν αρκεί να “ελπίζουμε”.
Χρειαζόμαστε καθαρές αποφάσεις:
- CBAM που προστατεύει την ευρωπαϊκή μεταποίηση (θα επεκταθεί και για την παραγωγή κάποιων τελικών προϊόντων), τώρα που πλέον έχει μπει σε εφαρμογή από 1/1/2026.
- Scrap που μένει στην Ευρώπη: δεν γίνεται η ΕΕ να εξάγει 1,2 εκατ. τόνους scrap σε τρίτες χώρες και να μιλά για ανταγωνιστικότητα και κυκλικότητα.
- Κυρώσεις με σοβαρή θωράκιση: η απαγόρευση εισαγωγών αλουμινίου από τη Ρωσία, πρέπει να συνοδευτεί από ελέγχους και μέτρα ώστε να μη μετατραπεί σε νέο κόστος για τη μεταποίηση.
- Και, πάνω απ’ όλα, εθνική βιομηχανική πολιτική: ενέργεια, ανακύκλωση, logistics, επενδύσεις.
Γιατί τελικά, το αλουμίνιο δεν είναι μόνο υλικό. Είναι υποδομή της οικονομίας, είναι αξιοπιστία της χώρας, είναι βιομηχανική κυριαρχία.
Αν η Ελλάδα θέλει πραγματικά να έχει παραγωγή, εξαγωγές και θέσεις εργασίας, πρέπει να στηρίξει τον κλάδο της με σχέδιο και αποφασιστικότητα και όχι με αποσπασματικές κινήσεις.
Η Ελληνική Ένωση Αλουμινίου είναι σε στενή και συνεχή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση Αλουμινίου, τις εθνικές ενώσεις άλλων ευρωπαϊκών χωρών όπως και με τα Υπουργεία για τα θέματα που μπορούν να επηρεάσουν την ανταγωνιστικότητα μας. Ως κλάδος και ως χώρα, πρέπει να έχουμε τη δική της άποψη και πολιτική, πάντα στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών θεσμών, και όχι να προσυπογράφουμε απλά υποδείξεις από τρίτους.
Το μέλλον είναι σίγουρα πολύ ενδιαφέρον και θα κρατά τον κλάδο σε εγρήγορση.
Σας εύχομαι καλή επιτυχία στο συνέδριο σας.
Σας ευχαριστώ.
