Βιργίλιος Μαρωνίδης  – Πολιτικός Μηχανικός ilicon: Ομιλία στο 10ο Συνέδριο της ΠΟΒΑΣ

Ο κ. Βιργίλιος Μαρωνίδης μίλησε για την πυροπροστασία των κατασκευών και τις πυράντοχες αρχιτεκτονικές κατασκευές αλουμινίου, αναφερόμενος ιδιαίτερα στις προκλήσεις που αντιμετωπίζονται κατά τη διάρκεια της παραγωγής, την εγκατάσταση στο εργοτάξιο αλλά και τη συντήρηση αυτών των κατασκευών.


Αρχικά αναφέρθηκε στο βασικό ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο που διέπει τα πυράντοχα συστήματα, εστιάζοντας στα πρότυπα δοκιμών και κατηγοριοποίησης αυτών των προϊόντων. Για να μπορέσει οποιοδήποτε πυράντοχο σύστημα να κυκλοφορήσει στην αγορά, πρέπει πρώτα να περάσει από μια αυστηρή διαδικασία εργαστηριακών δοκιμών. Το θεμέλιο αυτής της διαδικασίας είναι το πρότυπο EN 1363-1, το οποίο καθορίζει τις γενικές απαιτήσεις, τον εξοπλισμό και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξάγονται οι δοκιμές αντοχής στη φωτιά. Όταν αναφερόμαστε ειδικότερα σε πόρτες και παράθυρα, το εξειδικευμένο πρότυπο δοκιμών που εφαρμόζεται είναι το EN 1634-1. Αυτό το πρότυπο ελέγχει στην πράξη πώς συμπεριφέρεται το κούφωμα και τα εξαρτήματά του σε συνθήκες πραγματικής φωτιάς και διαρροής καπνού. Αφού ολοκληρωθούν οι εργαστηριακές δοκιμές, τα αποτελέσματα μεταφράζονται σε επίσημες κλάσεις με βάση το πρότυπο ταξινόμησης EN 13501-2.

Περνώντας στο κομμάτι της διάθεσης στην αγορά, αναφέρθηκε στο πρότυπο EN 16034. Το πρότυπο αυτό αφορά εξωτερικές πόρτες πεζών, βιομηχανικές ή εμπορικές πύλες, γκαραζόπορτες και ανοιγόμενα παράθυρα που φέρουν χαρακτηριστικά πυραντίστασης ή ελέγχου καπνού, το οποίο ισχύει από την 1η Νοεμβρίου 2019. Μια πολύ σημαντική τεχνική λεπτομέρεια που πρέπει να προσέξουμε είναι ότι για τις εξωτερικές πόρτες και τα παράθυρα, το EN 16034 λειτουργεί πάντα συνδυαστικά με το πρότυπο EN 14351-1. Αυτό συμβαίνει επειδή το EN 16034 καλύπτει αποκλειστικά τη συμπεριφορά στη φωτιά και τον καπνό, ενώ το EN 14351-1 καλύπτει όλα τα υπόλοιπα απαραίτητα χαρακτηριστικά ενός εξωτερικού κουφώματος, όπως είναι η ανεμοπίεση, η υδατοστεγανότητα, η θερμοπερατότητα κ.α. Όλα όσα συζητήσαμε για τα πρότυπα και τις δοκιμές, αποτυπώνονται στην πράξη μέσα από τις επίσημες Εκθέσεις Ταξινόμησης (Classification Reports), οι οποίες αποτελούν την «ταυτότητα» κάθε πυράντοχου συστήματος.

Όλη αυτή η αυστηρή θεωρητική και εργαστηριακή προετοιμασία που είδαμε στις εκθέσεις ταξινόμησης, μεταφέρεται τελικά στο εργοστάσιο και στο εργοτάξιο, όπου ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις πραγματικές προκλήσεις κατά την παραγωγή.

Το κρίσιμο σημείο που πρέπει να κατανοήσουμε – και αποτελεί τον χρυσό κανόνα του κλάδου μας— είναι ότι η κατασκευή και η εγκατάσταση των πυράντοχων κουφωμάτων δεν επιδέχεται κανέναν αυτοσχεδιασμό. Πρέπει να ακολουθούνται πιστά και με απόλυτη ακρίβεια οι οδηγίες του εκάστοτε παραγωγού συστήματος, τόσο για τις πρώτες ύλες που θα χρησιμοποιηθούν, όσο και για τη μεθοδολογία κατασκευής. Οποιαδήποτε παρέκκλιση από τις οδηγίες του παραγωγού συστήματος – είτε κατά τη διάρκεια της κατασκευής στο εργοστάσιο είτε κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης στο εργοτάξιο – σημαίνει αυτόματα και ένα εν δυνάμει σημείο αστοχίας του συστήματος. Οι οδηγίες αυτές δεν είναι γενικές βασίζονται αυστηρά στα πραγματικά αποτελέσματα των δοκιμών και στις εκθέσεις ταξινόμησης. Επιπροσθέτως θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ένα εργαστήριο δεν πιστοποιεί απεριόριστες διαστάσεις, αλλά ένα συγκεκριμένο εύρος μεγεθών, δηλαδή έχουμε συγκεκριμένες διαστάσεις (πλάτος – ύψος) για συγκεκριμένες τυπολογίες (μονόφυλλα, δίφυλλά κλπ).

Ακολούθως παρουσίασε τη σημασία της ορθής εγκατάστασης και, κυρίως, την συνεργασία κουφώματος με το όμορο δομικό στοιχείο. Τόνισε ότι πρέπει να γίνει απολύτως σαφές ότι ένα πυράντοχο κούφωμα δεν λειτουργεί αυτόνομα, αλλά αποτελεί σύστημα με τον τοίχο στον οποίο εγκαθίσταται. Όλα αυτά περιγράφονται με λεπτομέρεια στις εκθέσεις ταξινόμησης.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε τεχνικές λεπτομέρειες εγκατάστασης, όπως τα σημεία και τρόπος στήριξης των κουφωμάτων, καθώς και τους αρμούς (μέγεθος και υλικό πλήρωσης).

Παρουσίασε κάποια σημεία ελέγχου που μπορούν να γίνουν κατά την παράδοση του έργου όπως:

  • Έλεγχος της ετικέτας του κουφώματος
  • Οπτικός έλεγχος των μεντεσέδων (θέση και αριθμός)
  • Έλεγχος κενών περιμετρικά του πυράντοχου κουφώματος
  • Έλεγχος σωστής λειτουργίας (ανεμπόδιστο άνοιγμα-κλείσιμο)
  • Έλεγχος των σφραγίσεων του συστήματος (πυροδιογκούμενες ταινίες, ελαστικά παρεμβύσματα)
  • Έλεγχος σφραγίδας πυράντοχου υαλοπίνακα

Επιπροσθέτως αναφέρθηκε στην απαίτηση να παραδοθεί ένα πλήρης φάκελος έργου που θα περιλαμβάνει τις εκθέσεις ταξινόμησης, CE Marking/ Δηλώσεις επιδόσεων, οδηγίες συντήρησης κ.α.).

Κλείνοντας αναφέρθηκε στη συντήρηση των πυράντοχων συστημάτων. Οι δύο κύριοι παράγοντες που καθορίζουν τη συχνότητα συντήρησης είναι:

  • Η χρήση του κουφώματος (πόσο συχνά ανοίγει, είναι μόνιμα ανοιχτή ή όχι, βρίσκεται σε κεντρικό χώρο ή είναι μία έξοδος κινδύνου π.χ. σε εξωτερικό κλιμακοστάσιο; ).
  • Η χρήση του κτιρίου (γραφείο, σχολείο, νοσοκομείο, ξενοδοχείο).

Για τη συντήρηση πρέπει να χρησιμοποιούνται τα ορθά υλικά και να ακολουθούνται οι οδηγίες παραγωγού συστήματος και των παραγωγών των επιμέρους εξαρτημάτων. Τέλος αναγκαίο είναι να γίνεται καταγραφή του ελέγχου συντήρησης και παρατηρήσεων/ επιδιορθώσεων σε αντίστοιχο ειδικό επίσημο έντυπο.

ΠΟΒΑΣ. (2026). 
Πρακτικά 10ου Κλαδικού Συνεδρίου ΠΟΒΑΣ, Ιωάννινα, 15–17 Μαΐου 2026. ΠΟΒΑΣ.

Απάντηση