Μουσείο Μπενάκη: 7η Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων

Η 7η Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων διοργανώνεται από το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του για την ανάπτυξη της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής. Η 7η Biennale Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων χαρακτηρίστηκε από ένα μεγάλο αριθμό συμμετοχών που διακρίνονται για την υψηλή τους ποιότητα.

Στην έκθεση παρουσιάστηκανι 71 έργα καθώς και 76 προεπιλεγμένα από ένα σύνολο 289 συμμετοχών, τα οποία επέλεξε η κριτική επιτροπή αποτελούμενη από τους αρχιτέκτονες Ν. Καλογερά, Α. Κωτσιόπουλο, Π. Δραγώνα, Σ. Γυφτόπουλο και Π. Πάγκαλο. Στην έκθεση ξεδιπλώθηκαν ορισμένες σταθερές τάσεις της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής. Η κυρίαρχη παρουσία της κατοικίας, λιτής, χωρίς φορμαλιστικές εξάρσεις, συγκροτεί ένα σχεδόν ομοιογενές μοντέρνο ιδίωμα.

Μέσα από τις κατοικίες διαφάνηκε μία άρρητη αλλά σαφής παράδοση, η οποία αναγνωρίζεται τα τελευταία χρόνια και εκτός Ελλάδας για την υψηλή της στάθμη. Επίσης στην 7η Biennale αναδείχθηκαν ελπιδοφόρες προτάσεις τόσο για διαμορφώσεις υπαίθριων όσο και εσωτερικών χώρων και μελετών με ενεργειακό προσανατολισμό. Αν και ποσοτικά περιορισμένες, φανερώνουν εναλλακτικές τάσεις πειραματισμού και αρχιτεκτονικής έκφρασης, πέρα από την ιδιωτική κατοικία.

Ταυτόχρονα παρατηρήθηκε η απουσία αξιόλογων δημόσιων έργων, που μαρτυρά την έλλειψη ενός βαθύτερου κοινωνικού και συλλογικού οράματος. Αντίθετα με άλλες χώρες, στην Ελλάδα σήμερα δεν παράγεται σημαντική δημόσια αρχιτεκτονική και δεν υπάρχει καμία ενίσχυση προς αυτή την κατεύθυνση. Ως εκ τούτου οι νέοι έλληνες αρχιτέκτονες δεν συμμετέχουν στην οικοδόμηση της δημόσιας όψης των πόλεων, παρά μόνον μέσα από λιγοστούς διαγωνισμούς.

Οι εκατοντάδες πλέον αποφοίτων από τις σχολές αρχιτεκτονικής, αποτελούν ένα τεράστιο δυναμικό που δυστυχώς δε συμβάλλει στην αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος. Αν πιστέψουμε ότι η αρχιτεκτονική συνεισφέρει ουσιαστικά στον πολιτισμό, ιδιαίτερα σε μία περίοδο κρίσης, τότε δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς θα πρέπει να αντιληφθούν ότι οι αρχιτέκτονες συνιστούν ένα αναξιοποίητο κεφάλαιο, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το κοινό όφελος.

Στο πλαίσιο της 7ης Biennale Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων διοργανώθηκε ημερίδα με θέμα «Νέοι Αρχιτέκτονες και Σύγχρονες Τεχνολογίες». Στην ημερίδα έλαβαν μέρος αρχιτέκτονες και ειδικοί, οι οποίοι αναφέρθηκαν στις δυνατότητες που παρέχουν νέα υλικά και τεχνολογικές μέθοδοι στην εξέλιξη της σύγχρονης αρχιτεκτονικής.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε παραδειγματικές προτάσεις που ανανεώνουν δημιουργικά την αρχιτεκτονική, σε σχέση με ενεργειακά, βιοκλιματικά και οικονομικά ζητήματα που βρίσκονται στην αιχμή του σύγχρονου προβληματισμού. Η ημερίδα έδωσε τη δυνατότητα συνάντησης, ενημέρωσης και γόνιμης ανταλλαγής απόψεων αρχιτεκτόνων και ειδικών από τον κατασκευαστικό τομέα, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του δομημένου περιβάλλοντος στην Ελλάδα και την ανάπτυξη της δημιουργικότητας στα υλικά και τις τεχνολογίες.

Στην ημερίδα συμμετείχαν οι μεγάλοι χορηγοί της 7ης Biennale, οι εταιρείες ΕΤΕΜ, ELVAL COLOUR, FITCO και IDEAL STANDARD. Ομιλητές ήταν οι: Νίκος Βρατσάνος (Α. Τομπάζης & Συνεργάτες Αρχιτέκτονες και ELVAL COLOUR/ΕΤΕΜ),Ζερεφός Τέσσας Αρχιτέκτονες(ELVAL COLOUR),Παύλος Νινιός (εκ μέρους FITCO). Εκ μέρους του Ε.Ι.Α. συμμετείχαν οι αρχιτέκτονες: Κυριάκος Κυριακίδης & Αναστάσιος Κωτσιόπουλος. Με την προβολή του ντοκιμαντέρ «Oscar Niemeyer. A Vida É Um Sopro» (Oscar Niemeyer, η ζωή είναι μια ανάσα) έκλεισε η έκθεση «7η Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων» που πραγματοποιήθηκε για να τιμήσει τον μεγαλύτερο λατινοαμερικανό αρχιτέκτονα, τον Oscar Niemeyer, που έφυγε από τη ζωή δέκα μέρες πριν τα 105α γενέθλιά του στις 5 Δεκεμβρίου του 2012. Ο Oscar de Almeida Ribeiro Niemeyer Soares Filho (15 Δεκεμβρίου 1907 – 5 Δεκεμβρίου 2012) θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της σύγχρονης αρχιτεκτονικής.

Η ταινία προσπάθησε να ακολουθήσει τις ξεκάθαρες γραμμές και τις ποιητικές φόρμες του Niemeyer για να (ανα)κατασκευάσει την ιστορία της μεγαλύτερης προσωπικότητας της μοντέρνας βραζιλιάνικης αρχιτεκτονικής. Μια ιστορία αλληλένδετη με τις μεταμορφώσεις της χώρας στον τελευταίο αιώνα. Στο ενενηντάλεπτο ντοκιμαντέρ, παρακολουθούμε έναν απλό Niemeyer να διηγείται πώς συνέλαβε τα βασικά του σχέδια, πώς συνδύασε την αισθητική με τη λειτουργικότητα, πώς θέλει να κατασκευάζει χώρους που να πλησιάζουν τον άνθρωπο. Μας δείχνει πώς έφερε την επανάσταση στη Μοντέρνα Αρχιτεκτονική, εισάγοντας τις καμπύλες γραμμές, εξερευνώντας νέες δυνατότητες για τη χρήση του μπετόν αρμέ. Μιλάει επίσης για τη ζωή του, την επιθυμία του για μια πιο δίκαιη κοινωνία, και αναγνωρίζει ότι, παρά το εύθραυστο της ανθρώπινης ύπαρξης, το όνειρο είναι σημαντικό για τη ζωή. Αναφέρεται επίσης και στους μεταφυσικούς του προβληματισμούς, όπως η ασημαντότητα του Ανθρώπου απέναντι στο Σύμπαν.

Η ταινία γυρίστηκε σε ψηφιακό βίντεο 16mm, στη Βραζιλία, την Αλγερία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τις ΗΠΑ, την Ουρουγουάη, την Αγγλία και την Πορτογαλία. Περιέχει σπάνιες και ανέκδοτες εικόνες αρχείου. Μιλούν επίσης πολλές προσωπικότητες όπως οι συγγραφείς Ζοζέ Σαραμάγκο, Εντουάρντο Γκαλεάνο, Κάρλος Εϊτόρ Κονύ, ο ποιητής Φερρέιρα Γκουλλάρ, ο ιστορικός Έρικ Χόμπσμπάουν, ο σκηνοθέτης Νέλσον Περέιρα ντος Σάντος, ο πρώην πρόεδρος της Πορτογαλίας Μάριο Σοάρες και ο συνθέτης Σίκο Μπουάρκε.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ της ταινίας :
Σκηνοθεσία: Fabiano Maciel
Σενάριο: Fabiano Maciel
Φωτογραφία: Jacques Cheuiche, Marco Oliveira
Μοντάζ: Jordana Berg, Joana Collier, Nina Galanternick
Μουσική: Berna Ceppas, Joao Donato, Kamal Kassin, Felipe Poli
Παραγωγή: Sérgio Alexandre Martins Celeste
Βραζιλία 2003
Διάρκεια: 132’

 

Print Friendly, PDF & Email

Απάντηση