Ελευθέριος Ταφρόγλου – ΕΕΑ: Μόνο έτσι θα μπορέσει η ελληνική βιομηχανία να επιβιώσει και να ανακάμψει

Τα μέτρα για τη στήριξη της βιομηχανίας που ανακοίνωσε πρόσφατα η κυβέρνηση, αποτελούν αναμφισβήτητα ένα καλό πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της επανεκκίνησης της βιομηχανίας αλουμινίου στη χώρα μας, τόνισε μιλώντας στο Capital.gr και στο δημοσιογράφο Χάρη Φλουδόπουλο, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου Ελευθέριος Ταφρόγλου. Ο ίδιος επισημαίνει τη σημασία του κλάδου του αλουμινίου για την ελληνική οικονομία και τονίζει ότι έχει τη δυναμική ώστε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην πορεία της χώρας προς την ανάκαμψη και την ανάπτυξη.

Κύριε Ταφρόγλου, στην τελευταία εκδήλωση που πραγματοποίησε η Ελληνική Ένωση Αλουμινίου, αναφερθήκατε στη συμβολή του κλάδου στο ΑΕΠ και τις εξαγωγές. Κάποιοι πάντως συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι συγκεκριμένοι βιομηχανικοί κλάδοι για την Ευρώπη γενικότερα και για την Ελλάδα ειδικά δεν έχουν μέλλον και ότι η Ευρώπη πρέπει να δώσει έμφαση σε άλλους κλάδους έντασης τεχνολογίας. Τι απαντάτε;

Η Ελλάδα αποτελεί μία από τις λίγες χώρες της Ευρώπης που διαθέτουν καθετοποιημένη παραγωγή αλουμινίου, από την εξόρυξη βωξίτη μέχρι διεθνώς πιστοποιημένα τελικά προϊόντα, γεγονός που καθιστά τον ελληνικό κλάδο αλουμινίου έναν από τους βασικότερους της εγχώριας οικονομίας, με το 2ο καλύτερο εμπορικό ισοζύγιο το 2012 και 30.000 εργαζομένους στο άμεσο ή έμμεσο δυναμικό του. Την ίδια στιγμή, τα κορυφαίας ποιότητας προϊόντα του ανταγωνίζονται ισάξια και εκτός ελληνικών συνόρων, αναδεικνύοντάς τον ως τον 2ο πιο εξαγωγικό κλάδο της οικονομίας μας. Αλλά και σε διεθνές επίπεδο, παρά τις ποικίλες προκλήσεις και τον έντονο ανταγωνισμό που αντιμετωπίζει ο κλάδος τα τελευταία χρόνια κυρίως από την Κίνα αλλά και από αναδυόμενες αγορές όπως αυτές της Μέσης Ανατολής και της Ινδίας, η Ευρώπη παραμένει μια περιοχή με σημαντική παραγωγή αλουμινίου. Ο ευρωπαϊκός κλάδος του αλουμινίου απασχολεί άμεσα γύρω στις 255.000 εργαζομένους, ενώ ιδίως οι βιομηχανίες έλασης έχουν πολύ καλές επιδόσεις και στις εκτός Ευρώπης εξαγωγές, όπως και τα ελληνικής παραγωγής προϊόντα έλασης, κυρίως χάρη στις εφαρμογές για τις μεταφορές, τη ναυπηγική και τη συσκευασία. Καταλαβαίνετε από τα παραπάνω ότι τόσο ο ευρωπαϊκός όσο και ειδικά ο ελληνικός κλάδος του αλουμινίου έχουν μεγάλη δυναμική και εξαιρετικές προοπτικές ώστε να υποστηρίξουν την προσπάθεια επανεκκίνησης της βαριάς βιομηχανίας στη Γηραιά Ήπειρο. Εξάλλου, ο κλάδος του αλουμινίου δεν είναι σε καμία περίπτωση ένας κλάδος που δεν αξιοποιεί τα επιτεύγματα και τις εξελίξεις της τεχνολογίας, η οποία και συνεισφέρει σημαντικά στη βελτίωση τόσο τις αποδοτικότητας όσο και των περιβαλλοντικών επιδόσεων των μονάδων του.

Ένα από τα βασικά θέματα που έχετε θέσει ως ένωση είναι το ενεργειακό κόστος. Πρόσφατα είχαμε τις ανακοινώσεις από την κυβέρνηση και ακολούθησε η απόφαση τις Γενικής Συνέλευσης τις ΔΕΗ για τα τιμολόγια ρεύματος. Πρώτο ερώτημα, είστε ικανοποιημένοι από τις αποφάσεις αυτές;Και δεύτερο, λύνεται το ενεργειακό ζήτημα με αυτές τις δράσεις;

Το ζήτημα του ενεργειακού κόστους είναι μία από τις μείζονες, αν όχι η μεγαλύτερη, πρόκληση που αντιμετωπίζουμε τόσο σε ελληνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο και ο κύριος παράγοντας που επιδρά στην ανταγωνιστικότητα των παραγωγών πρωτόχυτου αλουμινίου, της μεταποιητικής βιομηχανίας και όχι μόνο, μέχρι και την παραγωγή τελικού προϊόντος, επηρεάζοντας έτσι τη σχετική παραγωγική αλυσίδα σε όλο της το μήκος και εύρος. Οι ελληνικές εταιρείες πληρώνουν 40% ακριβότερο ηλεκτρικό ρεύμα από το μέσο όρο που πληρώνουν οι ευρωπαίοι ανταγωνιστές τους και κατά 50% ακριβότερο φυσικό αέριο. Έτσι, το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας έχει σημαντικές συνέπειές για την ανταγωνιστικότητα του κλάδου, που απειλούν εν τέλει τη βιωσιμότητά του, τη στιγμή που διεθνώς η ζήτηση για αλουμίνιο αυξάνεται. Τα μέτρα για τη στήριξη της βιομηχανίας που ανακοίνωσε πρόσφατα η κυβέρνηση, τα οποία μάλιστα είχε προαναγγείλει από το βήμα εκδήλωσης της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Κωστής Χατζηδάκης, αλλά και η απόφαση της ΓΣ της ΔΕΗ για την παροχή εκπτώσεων στους βιομηχανικούς καταναλωτές αποτελούν αναμφισβήτητα ένα καλό πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της επανεκκίνησης της βιομηχανίας αλουμινίου στη χώρα μας. Ευχή και ελπίδα όλων μας είναι να προχωρήσει άμεσα η υλοποίησή τους, ώστε να καταστεί και πάλι ο κλάδος ανταγωνιστικός σε διεθνές επίπεδο. Και είναι σχεδόν βέβαιο ότι η εφαρμογή τους θα έχει άμεσα αποτελέσματα, καθώς είναι σημαντικός ο αριθμός των εταιρειών του κλάδου που αναμένουν τις σχετικές εξελίξεις προκειμένου να υλοποιήσουν προγραμματισμένες επενδύσεις, που έχουν «παγώσει» κυρίως λόγω του δυσβάσταχτου και απαγορευτικού κόστους ενέργειας.

Ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα που θέτει η βιομηχανία αφορά στο κομμάτι της φορολογίας και του μη μισθολογικού κόστους. Ως εκπρόσωπος ενός βιομηχανικού κλάδου με σημαντική συνεισφορά στην απασχόληση, ποια είναι η θέση σας;

Είναι αλήθεια πως η πίεση από τις πολιτικές και τις ρυθμίσεις που εφαρμόζει η Ε.Ε. έχει φέρει τον κλάδο σε μειονεκτική θέση έναντι των παγκόσμιων ανταγωνιστών του. Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: Μεταξύ 2007 και 2012, η πρωτογενής παραγωγική ικανότητα του ευρωπαϊκού κλάδου αλουμινίου μειώθηκε κατά περισσότερο από ένα τρίτο, ενώ στην Ελλάδα η ζήτηση το 2013 για τον κλάδο διέλασης σημείωσε πτώση κατά 70% σε σχέση με το 2007. Αυτό που ζητάμε δεν είναι σε καμία περίπτωση να έχουμε ως κλάδος ειδική μεταχείριση από την Πολιτεία και τις ευρωπαϊκές Αρχές. Αυτό που ωστόσο ζητάμε είναι ένα ορθολογικό και πάνω από όλα σταθερό φορολογικό περιβάλλον και ευρύτερα ρυθμιστικό πλαίσιο, που θα επιτρέψει στις ελληνικές βιομηχανίες να χαράξουν και να υλοποιήσουν τη στρατηγική και την πορεία τους και ταυτόχρονα δεν θα λειτουργεί αποτρεπτικά για την προσέλκυση τυχόν ξένων επενδυτών. Μόνο έτσι θα μπορέσει η ελληνική βιομηχανία να επιβιώσει και να ανακάμψει, συμβάλλοντας αποτελεσματικά στη δημιουργία ενός νέου παραγωγικού μοντέλου για την ανάπτυξη της χώρας.

Ακούγεται η άποψη ότι καθώς ο κλάδος είναι συνυφασμένος με την οικοδομή, που δεν έχει ορατό ορίζοντα ανάκαμψης, επομένως δεν υπάρχει προοπτική ανάκαμψης. Ποια η θέση σας;

Κανείς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει ότι η οικοδομή είναι ένας πολύ σημαντικός τομέας απορρόφησης των τελικών προϊόντων αλουμινίου, η δραματική πτώση της οποίας τα τελευταία τουλάχιστον τέσσερα χρόνια είχε άμεσο αντίκτυπο και στην πορεία της βιομηχανίας αλουμινίου. Δεν είναι, ωστόσο, ο μόνος. Χάρη στις ιδιότητές του ως υλικό, το αλουμίνιο έχει πολλές εφαρμογές που εκτείνονται από τη συσκευασία και τις μεταφορές μέχρι τη μεταφορά θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας και τη μηχανολογία. Πολλοί από αυτούς τους υπο-κλάδους, όπως η συσκευασία και οι μεταφορές (π.χ. χρήσεις του αλουμινίου στην αυτοκινητοβιομηχανία), γνωρίζουν τα τελευταία χρόνια άνθηση και έχουν σε μεγάλο βαθμό στηρίξει τον κλάδο στο σύνολό του. Πέρα από αυτούς, όμως, ευτυχώς για όλους μας, οικοδομή δεν σημαίνει μόνο νέες κατασκευές. Η αγορά της αντικατάστασης επίσης είναι και θα είναι για πολλά χρόνια ακόμη μια πολύ σημαντική αγορά για τα προϊόντα αλουμινίου, και προγράμματα όπως το «Εξοικονόμηση», το οποίο ξεκίνησε με καθυστερήσεις και μεγάλες δυσκολίες, αλλά έχει πλέον σημειώσει μεγάλη βελτίωση στην εφαρμογή του, έχουν δώσει μια «ανάσα» στην εγχώρια βιομηχανία αλουμινίου.

Ως ένωση έχετε συχνά αναφερθεί στην καθετοποίηση του κλάδου και τα οφέλη που προκύπτουν ως υπεραξίες. Για ποιο λόγο η Ελλάδα έχει συμφέρον να εξάγει μεταποιημένο προϊόν και όχι βωξίτη;

Πέρα από τα οφέλη που αφορούν στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στη ενίσχυση της εγχώριας οικονομίας μέσω κυρίως της φορολόγησης των επιχειρήσεων, είναι ξεκάθαρο πως οι εξαγωγές μεταποιημένου προϊόντος είναι συμφερότερες από αυτές του βωξίτη. Ο λόγος είναι πολύ απλός: Όπως συμβαίνει σε όλους τους κλάδους, όσο περισσότερα είναι τα στάδια μεταποίησης που έχουν μεσολαβήσει μέχρι το προϊόν να βγει στην αγορά τόσο υψηλότερη είναι η προστιθέμενη αξία αυτού σε σχέση με την πρώτη ύλη και τα ενδιάμεσα προϊόντα, τα λεγόμενα ημιπροϊόντα. Στο παράδειγμα του αλουμινίου, η πρώτη ύλη είναι ο βωξίτης, του οποίου τα κοιτάσματα στη χώρα είναι αρκετά πλούσια ώστε να την κατατάσσουν διεθνώς ανάμεσα στις πρώτες σε αποθέματα περιοχές, και το βασικό ενδιάμεσο προϊόν η αλουμίνα. Για να σας δώσω μια καλύτερη εικόνα ως προς το γιατί είναι πιο συμφέρον να εξάγουμε μεταποιημένο προϊόν και όχι βωξίτη, αξίζει νομίζω να αναφέρω ότι η αξία στην αγορά των τελικών προϊόντων αλουμινίου είναι πολλαπλάσια από αυτήν του βωξίτη. Άλλωστε, οι μεγάλες μεταποιητικές βιομηχανίες της χώρας και οι βιοτεχνίες τελικού προϊόντος έχουν μακρά παράδοση και διαθέτουν υψηλή τεχνογνωσία. Επίσης έχουν επενδύσει με μακροχρόνια προοπτική, κυρίως στον τομέα της έλασης, και είναι έτοιμες να συνεχίσουν να επενδύουν όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, διατηρώντας αλλά και δημιουργώντας θέσεις εργασίας, απαραίτητο παράγοντα ανάπτυξης και ευημερίας.

Πώς μπορεί ο κλάδος του αλουμινίου να συνεισφέρει στην εθνική προσπάθεια για ανάκαμψη και μείωση της ανεργίας;

Ο ελληνικός κλάδος αλουμινίου είναι ένας κλάδος φύσει και θέσει δυναμικός, εξωστρεφής και ανταγωνιστικός, στοιχεία που, σε συνδυασμό με το μέγεθός του (αριθμεί 8.000 μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις), του δίνουν την απαιτούμενη δυναμική ώστε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην πορεία της χώρας προς την ανάκαμψη και την ανάπτυξη. Λόγω της ποικιλομορφίας του, είναι ένας κλάδος που μπορεί να δημιουργήσει και να συντηρήσει σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας σε διαφορετικούς τομείς, που ποικίλλουν από τη βιομηχανία και τη μεταποίηση μέχρι τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, και σε ένα μεγάλο εύρος ειδικοτήτων. Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι τα ελληνικά προϊόντα αλουμινίου έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη διεθνών πελατών και ανταγωνίζονται ισάξια και εκτός συνόρων συμβάλλει στη δημιουργία μιας θετικής εικόνας για το σύνολο της εγχώριας βιομηχανίας στο εξωτερικό και καθιστά τρόπον τινά τον κλάδο μας έναν άτυπο «πρεσβευτή» της Ελλάδας ως μιας χώρας που, παρά τις αντιξοότητες, εξακολουθεί να παράγει ποιοτικά, ασφαλή και ανταγωνιστικά προϊόντα.

Print Friendly, PDF & Email

Απάντηση