fbpx

«Έξυπνες» τεχνολογίες για εξοικονόμηση ενέργειας

Print Friendly, PDF & Email

Εξοικονόμηση ενέργειας που προσεγγίζει το 30% μπορούν να εξασφαλίσουν όλες οι υφιστάμενες κατοικίες από την εφαρμογή αυτοματισμών στη λειτουργία της κεντρικής θέρμανσης, αναφέρουν στελέχη του κλάδου, που επικαλούνται και σχετική κοινοτική οδηγία του 2012. Μάλιστα, το κόστος είναι αισθητά χαμηλότερο σε σχέση με την υιοθέτηση εναλλακτικών μορφών θέρμανσης, ενώ η απόσβεση είναι ταχύτερη.

Μάλιστα, το ποσοστό εξοικονόμησης μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερο, ανάλογα με το είδος του κτηρίου, π.χ. αν πρόκειται για ξενοδοχειακή μονάδα, ή για κτίριο γραφείων. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ζήτημα μείζον, αν αναλογιστεί κανείς ότι το 70% των ενεργειακών αναγκών των κτηρίων αφορούν τη θέρμανση/ψύξη.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η λύση που προκρίνεται είναι η αντικατάσταση της κεντρικής θέρμανσης με σύστημα αυτονομίας, το οποίο μπορεί να τοποθετηθεί σε κάθε κτίριο, ανεξάρτητα από την ηλικία του, ή το είδος και την παλαιότητα του λέβητα, ή του καυστήρα. Μάλιστα, το κόστος κρίνεται ιδιαίτερα προσιτό, καθώς για μια πολυκατοικία των 8 – 10 διαμερισμάτων διαμορφώνεται σε περίπου 2.500 – 3.000 ευρώ, κάτι που σημαίνει περίπου 300 – 350 ευρώ για κάθε διαμέρισμα, ενώ όσο μεγαλύτερο είναι το κτήριο, τόσο χαμηλότερο είναι το κόστος ανά διαμέρισμα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα συστήματα αυτονομίας που προσφέρονται σήμερα στην αγορά έχουν αναπτυχθεί ειδικά για παλιά κτήρια, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητές τους και τη συχνή απροθυμία των ιδιοκτητών να προβούν σε εκτεταμένες εργασίες. Η εξοικονόμηση προκύπτει από το γεγονός ότι αξιοποιούν «έξυπνες» τεχνολογίες, ώστε να βελτιστοποιούν την απόδοση του λέβητα, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες.

Αν για παράδειγμα η εξωτερική θερμοκρασία είναι 15 βαθμοί Κελσίου, ο λέβητας ρυθμίζεται αυτόματα να λειτουργεί με χαμηλότερο φορτίο, μειώνοντας κατακόρυφα την κατανάλωση πετρελαίου, σε σχέση με ένα συμβατικό σύστημα. Για την εγκατάσταση των συστημάτων αυτών απαιτείται η πραγματοποίηση ορισμένων εργασιών στο λεβητοστάσιο, η τοποθέτηση ενός ελεγκτή (συνήθως ανά δύο ορόφους) στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας και η εγκατάσταση θερμιδομετρητών στα σώματα (καλοριφέρ) του κάθε διαμερίσματος. Εν συνεχεία, το σύστημα ρυθμίζεται (με τη χρήση αντισταθμιστή), ώστε να προσφέρει την απαιτούμενη θερμοκρασία ανάλογα με την ώρα της ημέρας και με βάση τις ανάγκες που θα ορίσουν οι ένοικοι της πολυκατοικίας.

Με τον τρόπο αυτό, ο κάθε ένοικος μπορεί να επιλέγει ακριβώς το πόσο θα δουλεύουν τα σώματά του, καθώς ο ρόλος του θερμιδομετρητή είναι να μετρά ακριβώς πόσο πετρέλαιο καταναλώνεται και όχι να υπολογίζει απλώς το πόσες ώρες λειτουργούν τα σώματα και να κατανέμει ανάλογα το κόστος, όπως συμβαίνει σήμερα στο 99% των κτιρίων στην Ελλάδα που διαθέτουν αυτονομία θέρμανσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αυτοματισμοί κτιρίων έχουν θεσπιστεί ήδη από το 1979, με σχετικό ΦΕΚ, όπου ορίζεται ότι κάθε υφιστάμενο κτίριο οφείλει να έχει τέτοιες τεχνολογίες, κάτι βέβαια που δεν ίσχυσε ποτέ στην πράξη.

Σήμερα, τέτοιες εργασίες είναι επιλέξιμες και επιδοτούνται από το πρόγραμμα «Εξοικονομώ Κατ’ Οίκον», που αφορά στην ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων, ενώ για περιπτώσεις μεγάλων κτιρίων (π.χ. σχολεία, νοσοκομεία, δημόσιες υπηρεσίες), όπου το όφελος είναι ακόμα μεγαλύτερο, μπορούν να χρηματοδοτηθούν παρεμβάσεις μέσω του ΕΣΠΑ.

Απάντηση